De Komkommer, Cucumis
sativa, komt oorspronkelijk
uit het noorden van India, waar hij ruim 4000
jaar geleden groeide op de zuidelijke hellingen
van de Himalaya. Het is een rankende ruw behaarde
plant die behoort tot de plantenfamilie Cucurbitaceaea. De vrucht,
botanisch gezien eigenlijk een bes, heeft een
zeer geringe voedingswaarde omdat hij
hoofdzakelijk uit water bestaat.
Vroege ontdekkingsreizigers brachten deze plant
naar andere delen van Azië en het gebied rond de
Middellandse Zee. Bewezen is dat de Komkommer in
het oude Egypte al gecultiveerd werd. In vele
oude geschriften o.a. het Gilgamesh epos en ook
de Bijbel wordt de Komkommer als groente
beschreven. |
 |
Komkommer
was bij de oude Grieken en Romeinen erg populair,
niet alleen als vrucht maar ook om de gunstige
huidhelende eigenschappen van het sap.
De Romeinse keizer Tiberius had dagelijks, zomer
en winter, Komkommers op zijn eettafel staan.
Naar verluidt gebruikten de Romeinen kunstmatige
teeltmethoden, vergelijkbaar met de huidige
kassen, om het gehele jaar vruchten te kunnen
oogsten. In die tijd waren de vruchten veel
kleiner, in grootte vergelijkbaar met de huidige
Augurk.
Waarschijnlijk introduceerden de Romeinen de
plant ook in Noord-Europa waar ze in Engeland in
de 19e eeuw voor het eerst in kassen geteeld werd.
Komkommer is een natuurlijke bron voor de
vitaminen B1 en C, hij heeft ook verzachtende en
licht diuretische eigenschappen. De vrucht werkt
ontslakkend en stimuleert darmen, nieren en de
huid. Ook voor diabetica is Komkommer belangrijk
omdat hij de bloedsuikerspiegel doet dalen. |
In
de volksgeneeskunde van de antieke volken werd
het sap gebruikt voor de behandeling van
brandwonden, decubitus, zweren en slecht helende
wonden. De pitten hebben evenals Pompoenpitten
een diuretische werking.
De cosmetische industrie gebruikt de Komkommer in
veel schoonheidsproducten omdat de Ph-waarde
gelijk is aan die van de menselijke huid en hij
een aangename geur heeft. Komkommergel is een
ideale verzorging voor vermoeide ogen en voor de
behandeling van zwellingen.
Komkommersap is zeer geschikt voor de verzorging
van een vette huid met verstopte poriën, hij
hydrateert de huid en versterkt de elasticiteit.
Het sap werkt ververzachtend bij bijna alle
huidproblemen, eenvoudig aanbrengen en indien
mogelijk zachtjes inmasseren en laten opdrogen.
Uit de gereinigde en gedroogde pitten wordt door
persing een hoogwaardige olie gewonnen die rijk
is aan omega-3 en natuurlijke tocoferolen en
fytosterolen. Dit hoge aandeel tocoferol en
tocotrienol beschermt de huid effectief tegen
vrije radicalen. Na het persen wordt zorgvuldig
gefilterd om een briljante, bleekgele olie te
verkrijgen met een mild, fris Komkommer aroma.
Komkommerzaadolie is een beschermende olie met koelende,
voedende en verzachtende eigenschappen. De
olie behoort tot de halfdrogende
oliën, laat zich uitstekend over de huid
verdelen en trekt goed in.
Komkommerpitolie
wordt in de aromatherapie puur of gemengd met een
andere basisolie als massage- of huidolie o.a.
gebruikt bij; zonnebrand, pukkels, acne, rimpels,
eczeem, psoriasis, striae, droge hoofdhuid,
zweren, slecht helende wonden. Puur voor de
verzorging van een rijpere huid, futloos haar en
broze nagels.
contra-indicatie:
niet erg lang houdbaar, daarom niet in mengsels
toepassen die lang bewaard moeten worden.
Hier voorbeelden van
toepassing in de huidverzorging: |
| ruwe huid en rimpels:
voeg 1-2 druppels toe aan 50 ml. Komkommerzaad
olie en verzorg hiermee de huid dagelijks. Geeft
de huid weer elasticiteit. |
| ogen:
meng 20 ml. Abrikozenpit olie met 30 ml.
Komkommerzaad en verzorg de oogleden dagelijks
met dit mengsel. |
| De
meeste vette plantenoliën kunnen zonder risico
ingenomen worden. Sommige zijn heerlijk in
salades of kunnen gebruikt worden om mee te
bakken. De aromatherapie gebruikt vette oliën
als basis in mengsels met etherische oliën. |
|
